บทที่ 303 ฐานะที่แท้จริงของรู่อวิ๋น

ชิ่งเซิงอุ้มบุรุษหนุ่มวิ่งพรวดพราดไปตลอดทาง

นางไม่แม้แต่จะหอบหายใจสักนิด มุ่งตรงไปยังเรือนหลักของจวนอ๋องทันที

ยามที่หลิวหว่านเงยหน้าขึ้นอีกครา ก็เห็นดรุณีน้อยท่าทางเหนียมอายผู้หนึ่ง กำลังอุ้มบุรุษที่เสื้อผ้าหลุดลุ่ยไม่เรียบร้อยวิ่งพรวดเข้ามา