บทที่ 358 ล้วนเป็นคนตกยากสุดหล้าฟ้าเขียวเช่นเดียวกัน

หยวนเป่าหันหน้าไปมองเขาแวบหนึ่ง น้ำเสียงเย็นเยียบ

"นางจะเรียกข้าว่ามี่มี่อย่างไรข้าไม่สน แต่ถ้าเจ้ายังซักไซ้ไล่เลียงไม่เลิก ข้าจะทำให้เจ้ารู้ว่าทำไมข้าถึงได้ชื่อว่าพี่เหมียว!"

กู่หมิงสะดุ้งโหยง