บทที่ 369 เดินบนเส้นทางที่ยาวไกลที่สุด

พ่อบ้านเฉียวถูกบ่าวรับใช้จากจวนเฉียวตามหาจนพบตัว และถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาในตรอกไร้ชื่อแห่งหนึ่ง

เขารู้สึกปวดระบมไปทั่วทั้งร่าง มีรอยฟกช้ำดำเขียวเต็มตัว ใบหน้าบวมเป่งจนกลายสภาพเป็นหัวหมูไปเสียแล้ว

กล้ามเนื้อบนใบหน้ากระตุกเกร็งจนมุมปากมีน้ำลายไหลยืด ความเจ็บปวดแล่นริ้วขึ้นมาเป็นระลอกจนควบคุมไม่อยู่ เขาเอ่ยถามบ่าวรับใช้ผู้นั้นด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้ไม่เป็นคำ