บทที่ 371 ตระกูลเฉียวคุกเข่าเอาอกเอาใจ

เซี่ยหว่านหว่านนั่งอยู่บนตำแหน่งประธาน สายตาจับจ้องอาหารเลิศรสที่ทยอยยกขึ้นโต๊ะมาไม่ขาดสาย ดวงตากลมโตเป็นประกายวาววับ แทบอยากจะลิ้มลองให้ครบทุกจาน

กระทั่งขาหมูเปรี้ยวเผ็ดจานสุดท้ายถูกยกขึ้นมา เจ้าตัวเล็กที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ก็ยื่นใบหน้ากลมป้อมไปข้างหน้าอย่างกระตือรือร้น

ทว่าเพราะท่านแม่พร่ำสอนเรื่องมารยาทมาตั้งแต่ยังแบเบาะ ได้ยินได้ฟังจนซึมซับเข้ากระดูก นางจึงยังพอสะกดกลั้นเอาไว้ได้บ้าง