บทที่ 409 กระดูกมือแหลกละเอียดแล้ว

อวี๋ซื่อถลึงตาใส่เยี่ยนกั๋วกงอย่างดุร้าย "อย่างไรเสียเราก็เคยเป็นสามีภรรยากัน ท่านกลับปล่อยให้คนนอกมารังแกข้าเช่นนี้หรือ… โอ๊ย เจ็บ…"

"ใต้เท้ากู่ ใต้เท้ากู่ได้โปรดปล่อยข้าเถิดเจ้าค่ะ มือ มือข้าจะพิการแล้ว!"

นางทั้งร้องไห้ทั้งอ้อนวอนสะอึกสะอื้น