บทที่ 434 ชีวิตของลูกเมียข้า

เยี่ยนกั๋วโหวค่อยๆ เงยหน้าขึ้น มองดูหยาดน้ำตาอันขุ่นมัวสองสายที่ไหลรินอาบสองแก้มของนาง "ใช่ เป็นเขานั่นแหละพ่ะย่ะค่ะ!"

ไทเฮาร่างสั่นเทา ก่อนจะหลับตาลง

ผู้คน ณ ที่นั้นไม่มีใครเอ่ยปากสักคน