บทที่ 455 คืนสู่ธรรมชาติ

【ฮือๆ ท่านปรมาจารย์ผู้น่าสงสารของหนูเอ๋ย ต่อให้ทะลุมิติมาแล้ว ก็ยังหนีชะตากรรมที่ต้องดับสูญไปพร้อมกับจอมมารไม่พ้นอยู่ดีสินะ】

เซี่ยหว่านหว่านสูดจมูกน้อยๆ พลางบีบน้ำตาออกมาได้หยดหนึ่ง

หยวนเป่าเอ่ยถามนาง "เจ้าตัวเล็ก ยังจะขึ้นเขาอยู่อีกหรือไม่"