บทที่ 487 ท่านประมุขเยือนจวนอ๋องเก้า

ชิ่งต้ายกนิ้วชี้ขึ้นมาโบกไปมา "เดิมทีพวกชาวบ้านไม่กล้าคุยกันเสียงดังหรอกขอรับ แต่เพราะเสียงตะโกนดังกังวานของข้าแท้ๆ ที่ปลุกเร้าให้ชาวบ้านฮึกเหิม พากันตะเบ็งเสียงเสียดังลั่น ส่งไปเข้าหูประมุขแคว้นตงหลินผู้นั้นเต็มสองรูหูเลย"

"ชาวบ้านยังเรียกขานตงหลินอย่างสนิทสนมว่าแคว้นอาจมอีกด้วยนะขอรับ ประมุขแคว้นตงหลินหน้าเขียวคล้ำยิ่งกว่าอาจมเสียอีก ประเดี๋ยวพอมาถึงจวนเรา พวกเราคงได้เห็นเขาบันดาลโทสะเป็นแน่! แหะๆ"

เขาเป็นบุรุษร่างใหญ่กำยำ นิสัยซื่อตรง ย่อมไม่เข้าใจว่าเหตุใดพระชายาจึงสั่งให้ทำเช่นนี้