บทที่ 489 ประมุขแคว้นหลงจนโง่งม

ประมุขแคว้นตงหลินตาค้างไปแล้ว

หยวนเป่าเหลือบมองเจ้าตัวเล็กด้วยความขุ่นเคืองแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปทางทุกคนพลางแย้มยิ้มยั่วยวน มือข้างหนึ่งยกขึ้นลูบมวยผมตรงขมับ กิริยาชดช้อยเปี่ยมเสน่ห์ร้อยเล่มเกวียน

"ได้ยินว่ามีแขกสูงศักดิ์อยากพบข้าหรือ"