บทที่ 518 องค์หญิงผู้ถูกทอดทิ้ง

“เซี่ยหว่านหว่าน เจ้าปล่อยข้านะ!”

เสิ่นชวนเหลียนร้อนรนจนแทบจะกระโดดตัวลอย ทว่าเด็กน้อยวัยสามขวบกลับเป็นเหมือนจี้ห้อยคอที่เกาะติดอยู่บนตัวเขา สองแขนป้อมกอดศีรษะเขาไว้แน่น ไม่ยอมคลายออกแม้แต่น้อย

ยัยตัวเปี๊ยกนี่ นอกจากเอาพลั่วฟาดคนจะเจ็บแล้ว พอกัดคนขึ้นมาก็เจ็บไม่ใช่เล่นเหมือนกันนะ!