บทที่ 531 ทุกสิ่งเริ่มคลี่คลายไปในทางที่ดี

“เรียกว่าขโมยได้อย่างไรกันเล่า ข้าก็แค่บอกนางว่าหลิวจื่อซิงอยู่อารามชิงอวิ๋น เจ้าเด็กคนนี้ก็กระดี๊กระด๊ากอดข้าไว้ไม่ยอมปล่อย รบเร้าจะให้พามาด้วยท่าเดียว” นักพรตเฉียนอวิ๋นเบะปาก ทำหน้าตาน้อยอกน้อยใจ

“แล้วท่านป้าสะใภ้ข้าล่ะ? ท่านลุงข้าเล่า? พวกเขารู้เรื่องหรือไม่?” เซี่ยหว่านหว่านเลิกคิ้วถาม

นักพรตเฉียนอวิ๋นถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ยว่า