บทที่ 536 ตอนพิเศษ สถานบำบัด

“ใช่แล้ว ตอนนั้นแม่ยังมีสติอยู่ อยากจะอ้าปากช่วยพูดแทนเขาสักคำ แต่กลับพูดไม่ออกเลย”

ความเจ็บปวดแสนสาหัสจากการถูกโจมตีและแผดเผาในวันนั้นหวนกลับมาในความทรงจำอีกครา ความเคว้งคว้างและสิ้นหวังยามล้มลงกลืนกินสติสัมปชัญญะของหลิวหว่านไปจนสิ้น อยากจะเอ่ยปากพูด ทว่ากลับมีเพียงโลหิตที่ทะลักออกมา

เลือดมากมายเหลือเกิน… ไหลทะลักออกมาไม่หยุด