บทที่ 103วันเปิดบริษัทและวันเกิดที่น่าอึดอัด

หลี่จี้หดคอลง “หัวหน้าถานเกรงใจเกินไปแล้วครับ นี่เป็นงานที่พวกเราต้องทำอยู่แล้ว”

หลีเข่อเสริม “ใช่ค่ะ ใช่”

เซี่ยชิ่งยกแก้วชาขึ้นชนเบาๆ “หัวหน้าถานขอบคุณตัวเองก็พอค่ะ ตอนนั้นก็เพราะคำพูดของคุณที่จุดประกายให้ฉัน ไม่อย่างนั้นฉันก็คงคิดไม่ออกเหมือนกัน”