บทที่ 108บทเรียนและผลประโยชน์

เซี่ยเฉินเอ่ย “ฉันไม่เข้าใจว่าแกจะรีบร้อนไปทำไม เงินและความรักที่พ่อกับแม่ให้ยังไม่พอหรือไง”

เซี่ยจวินหน้าแดงก่ำ พ่อแม่ให้เงินเธอจริง แต่เธอไม่อยากเป็นเบี้ยในเกมแต่งงานการเมือง และไม่อยากใช้หน้าตากับรูปร่างหากินไปทั้งชีวิต—นักเต้นเหรอ พูดน่ะฟังดูดี แต่ผู้ชายพวกนั้นเข้าใจศิลปะจริงๆ หรือเปล่า

เซี่ยชิงแม้จะเป็นแค่แพทย์นิติเวชตัวเล็กๆ แต่เธอก็ใช้ความรู้ความสามารถในการทำงานจนได้รับการยอมรับจากหัวหน้า รวมถึงพ่อและพี่ใหญ่ด้วย