บทที่ 114สัญชาตญาณฆาตกร

ฟู่ต๋าถามย้อนถานอี้ทันที “ถ้างั้นทำไมเขาไม่เช็ดลายนิ้วมือทิ้งก่อนค่อยไปล่ะ?”

ถานอี้เอ่ย “นั่นแสดงให้เห็นว่าสภาพจิตใจของฆาตกรไม่นิ่งพอ แผนที่วางไว้กับตอนลงมือจริงบางครั้งมันคนละเรื่องกัน ตอนวางยาพิษ ด้านหนึ่งก็กังวลว่าผู้ตายจะกลับมากะทันหัน อีกด้านก็กลัวคนอื่นจะมาเห็น พอเขาออกจากห้องไปแล้วถึงได้มาคิดทบทวนกระบวนการก่อเหตุซ้ำไปซ้ำมา จนรู้ตัวว่าเผลอทิ้งลายนิ้วมือเอาไว้ ถึงได้ยอมเสี่ยงกลับไปอีกรอบ”

“อืม คำอธิบายนี้ฟังดูมีน้ำหนักกว่า”