ตอนที่ 120
บทที่ 120บทที่ 120
อยากกินตี๋น้อย · 3,394 ตัวอักษร
เซี่ยชิงนึกในใจ เด็กที่เติบโตมาในครอบครัวอบอุ่นส่วนใหญ่มักไม่ต้องคอยพะวงอะไรต่อหน้าคนในบ้าน หลีเข่อโชคดีกว่าเจ้าของร่างเดิมมากจริงๆ
เมื่อขึ้นมาถึงชั้นสาม หลีเข่อก็ก้าวไปเคาะประตู
ในห้องมีเสียงเด็กร้องไห้แว่วมา รออยู่นานทีเดียวกว่าจะมีผู้หญิงเสียงหวานถามขึ้นว่า “ใครคะ”
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
