บทที่ 133เบาะแสที่ซ่อนอยู่

“งั้นเอาตามนี้นะครับ ขอบคุณมากครับพี่ ถ้าเป็นไปได้ เรื่องนี้อย่าเพิ่งบอกผีเหยียนจะดีกว่า”

หญิงวัยกลางคนเอามือปิดปากโดยสัญชาตญาณ “วางใจเถอะจ้ะ วางใจได้เลย ฉันไม่พูดหรอก ไม่รู้อะไรทั้งนั้นแหละ”

ทั้งสองคนกลับมาที่สำนักงานตำรวจ ภายในห้องทำงานแทบไม่มีคนอยู่