บทที่ 179รสชาติคืนส่งท้ายปี

ถานอี้พยักหน้า “ดังนั้น เหตุผลที่พวกเราทำไม่เป็น ก็เป็นเพราะพวกเรายังไม่ตะกละพอน่ะสิ”

“ฮ่าๆ…” ทุกคนพากันหัวเราะร่า

พอเสียงหัวเราะเงียบลง เซี่ยชิงก็พูดขึ้นว่า “หัวหน้าถานพูดแบบนี้ไม่ถูกทั้งหมดหรอกค่ะ ความตะกละเป็นเพียงผลลัพธ์ผิวเผิน แต่สำหรับสายกินแล้ว มันสามารถยกระดับไปสู่ความปรารถนาและความมุ่งมั่นได้ ยกตัวอย่างเช่น ถ้าสายกินชอบกินเกี๊ยว เธอก็สามารถตระเวนหาครูผู้เชี่ยวชาญเพื่อเรียนรู้วิธีทำเกี๊ยวสารพัดแบบ หรือสายกินอาจยอมเดินทางไปถึงภาคตะวันตกเฉียงเหนือเพื่อลิ้มรสบะหมี่เนื้อต้นตำรับสักชาม คนแบบนี้ต่างหากถึงจะเรียกว่าสายกินตัวจริง”