บทที่ 185เสน่ห์ปลายจวัก

ถานอี้เริ่มทำความสะอาดเขียง “งานยุ่งน่ะครับ มื้ออาหารส่วนใหญ่ก็ฝากท้องไว้ที่โรงอาหาร ไข่ไก่มีติดไว้เผื่อเวลาจำเป็นเท่านั้น”

กู้หลิงล้างแตงกวาเสร็จก็วางลงในกะละมังสะอาด “ตำรวจเหนื่อยกันมากจริงๆ”

ถานอี้มองไปยังเซี่ยจวิน “แพทย์นิติเวชก็เหมือนกันครับ อย่างอาจารย์ของเสี่ยวเซี่ย หมอนิติเวชเฉาน่ะ กล้ามเนื้อบั้นเอวอักเสบเรื้อรังจนก้มแทบไม่ลงอยู่บ่อยๆ”