บทที่ 197กับดักในโรงงานร้าง

หม่าเหลียนฮวาเอ่ยถามชายคนนั้น “นี่พี่ชาย นี่ไม่ใช่โรงงานมิเตอร์ไฟฟ้าไม่ใช่เหรอ นายขับรถพาพวกเรามาที่นี่ทำไมกัน”

ชายคนนั้นตอบ “ฉันจะทำอะไรได้ล่ะ ปวดฉี่เว้ย อีกอย่างทางข้างหน้ายังอีกไกล พวกคุณรอกันอยู่ตรงนี้แหละ ผมไปเข้าห้องน้ำเดี๋ยวเดียว”

“อ๋อ…” หม่าเหลียนฮวาหันมาปลอบเซี่ยชิ่ง “พวกเรารอเขาสักเดี๋ยวนะ พี่หม่าอยู่ด้วยทั้งคน ไม่ต้องกลัวหรอก”