บทที่ 222ความบังเอิญที่จุ้ยหลงวาน

เจียงหานจือพยักหน้าก่อนแล้วค่อยส่ายหน้า “พูดให้ถูกคือปู่ของฉันซื้อไว้ พอเกษียณแล้วท่านก็ย้ายมาอยู่ที่นี่ตลอด”

ถานอี้เอ่ย “พอดีเลย พวกฉันสองคนก็พักอยู่ที่นั่น ไปด้วยกันสิ”

น่าหว่านพูด “งั้นก็ดีเลย ขอบใจนะถานอี้”