บทที่ 235คิดไม่ถึงเลยจริงๆ

“จริงด้วย ไม่ปิดบังพวกนายเลยนะ มีอยู่ปีสองปีที่ฉันแค่ได้ยินเสียงโทรศัพท์ในห้องทำงานดังก็ใจหล่นไปอยู่ตาตุ่มแล้ว”

“นี่ก็ถือเป็นความท้าทายอย่างหนึ่งล่ะมั้ง”

“เสี่ยวหลี พอเถอะ ท้าทายสักสองวันสองเดือนยังพอไหว ถ้าไม่จบไม่สิ้นแบบนี้ใครจะไปทนได้กัน!”