บทที่ 256ลอบเข้าโรงเรียนอนุบาล

หวังฉี่หมิงไม่ใช่คนโง่ เขายังพอรับฟังเหตุผลได้ ในที่สุดจึงยอมสงบสติอารมณ์ลงและเอ่ยยอมรับความผิดของตน “หัวหน้าหวง หัวหน้าถาน ผมมันหน้ามืดตามัวไปเอง พวกคุณว่ายังไงก็เอาตามนั้นเถอะครับ ฮือๆ…”

เขายกมือปิดหน้าร้องไห้ออกมาอย่างหมดรูป

ภรรยาและลูกสะใภ้ของเขาก็พลอยร้องไห้ตามไปด้วย