บทที่ 259โล่งอกไปที

หวังหมิงฉี่ปล่อยมือจากเขาแล้วยื่นมือไปหาฟู่ต๋า “ขอบคุณครับ ขอบคุณพวกคุณจริงๆ”

ฟู่ต๋าเหลือบมองถานอี้แวบหนึ่ง ถานอี้ส่ายหน้า

เขาจึงยิ้มพลางจับมือหวังหมิงฉี่ “เป็นเพราะผู้บังคับบัญชาวางแผนมาดีครับ พวกผมแค่ทำตามหน้าที่เท่านั้น”