บทที่ 273ความจริงใต้ฝาโลง

วินาทีที่สองเท้าแตะพื้น เซี่ยชิงพลันรู้สึกงุนงงไปชั่วขณะ… ตัวฉันเบาขนาดนี้เลยเหรอ ทำไมถึงกลายเป็นตุ๊กตาไม้ตัวน้อยที่โดนหิ้วไปหิ้วมาได้ล่ะเนี่ย

ถานอี้เห็นเธอยืนเหม่อ นึกว่าตกใจกลัว จึงเอ่ยถามเสียงเบา “เสี่ยวเซี่ย เธอไม่เป็นไรนะ บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า”

“อ๋อ” เซี่ยชิงได้สติกลับมา “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่เป็นไร” เธอรีบกระโดดลงมาจากเนินดิน “ในโลงเป็นศพผู้หญิง สูงหนึ่งร้อยหกสิบเซนติเมตร ที่หูทั้งสองข้างสวมต่างหูเงิน ถ้าเดาไม่ผิด เธอคงหายตัวไปช่วงที่เหยียนจวี่เสียชีวิตพอดี มีใครรู้บ้างไหมคะว่าเธอคือใคร”