บทที่ 301เบาะแสที่ไร้ร่องรอย

หลีเข่อว่า “เป็นไปได้นะ ตอนนั้นฉันก็เคยชอบเด็กผู้ชายคนหนึ่งแบบนี้เหมือนกัน เสียดายที่พวกเราไม่ได้อยู่โรงเรียนเดียวกัน แอบมองอยู่ไม่กี่วันก็เลิกไป ชิงชิง อย่าเพิ่งคิดมากเลย พรุ่งนี้ไปค้นแฟ้มประวัติที่สำนักงานตำรวจอำเภอ หาเด็กผู้หญิงที่ชื่อเยี่ยหว่านคนนั้นดูก็รู้เรื่องแล้วไม่ใช่เหรอ”

“ฉันฟังเธอก็แล้วกัน ไม่คิดต่อละ” เซี่ยชิงหันหลังกลับ “ไปเถอะ กลับไปแทะเมล็ดแตงโม อ่านนิยายดีกว่า”

…