บทที่ 305ความแค้นของพ่อ

เวลานั้นเอง ชายคนดังกล่าวพลันได้สติ เขาดิ้นพล่านแหกปากด่ากราด หากสายตาเชือดเฉือนนั้นฆ่าคนได้ เซี่ยชิงคงถูกแทงพรุนไปทั้งร่างแล้ว

สีหน้าของถานอี้เคร่งเครียดปานเหล็กกล้า กำหมัดแน่นจนข้อนิ้วลั่นเปรี๊ยะ

หวงเจิ้นอี้เอ่ยขึ้น “ช่างเถอะ ปล่อยให้มันด่าไป ยังไงก็ด่าได้อีกไม่กี่วันแล้ว”