บทที่ 329น้ำบ่อไหนก็คนบ่อนั้น

“น้ำบ่อไหนก็คนบ่อนั้นแหละนะ” เซี่ยชิ่งกวาดสายตามองลานบ้านหลังนั้นอย่างพินิจพิเคราะห์ “นี่น่าจะเป็นบ้านของหัวหน้าหมู่บ้านหวังสินะ”

ไฟในเรือนใหญ่สว่างขึ้นครู่หนึ่ง จากนั้นก็ดับลงอีกครั้ง

เซี่ยชิ่งหยิบแผ่นปลาหมึกย่างยัดเข้าปาก ขณะกำลังจะลดกล้องส่องทางไกลลง เธอก็เห็นเงาคนวูบผ่านเข้ามาในลานบ้าน