บทที่ 374สายโทรศัพท์จากคุณปู่

ไฉอวี้แตะจมูกแก้เก้อ “ก็นั่นมันเลิกกันแล้วนี่หว่า เอาเถอะน่า ไม่ต้องห่วง ถ้าเธอไม่ไป ฉันก็ไม่ไปเหมือนกัน”

ถานอี้พูด “ก็ดี งั้นพวกนายสองคนนอนกันคนละเตียง ฉันไปนอนบ้านนายเอง”

ไฉอวี้แย้ง “ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก ฉันนอนเตียงเดียวกับนายก็ได้นี่”