บทที่ 390ข่าวดี

หลี่จี้ตบต้นขาฉาด “จริงด้วยสิ ทำไมฉันถึงคิดไม่ถึงนะเนี่ย ตอนนี้ก็มีคนมาเลียบๆ เคียงๆ ถามอยู่ไม่น้อย พ่อกับแม่ฉันเริ่มกังวลแล้วเหมือนกัน”

หลีเข่อยิ้มล้อเลียน “ตำรวจตัวเล็กๆ อย่างนายจะไปรู้อะไร”

หลี่จี้ยิ้มตาหยี “ถึงตำรวจตัวเล็กๆ อย่างฉันจะไม่รู้ แต่แพทย์นิติเวชตัวน้อยของเราเขารู้นี่นา”