บทที่ 445สายตาที่ไม่สบอารมณ์

เธอเอื้อมมือไปถอดหน้ากากอนามัยของเฉาไห่เซิงออก “ดูสิคะ ดูให้เต็มตา พวกคุณทรมานแพทย์นิติเวชที่ทำงานทุ่มเทมาตลอดคนหนึ่งจนกลายเป็นสภาพแบบนี้ได้ยังไง?”

ใบหน้าของเฉาไห่เซิงเขียวช้ำ มีรอยเล็บข่วนจนเลือดซิบหลายทาง ยิ่งป้ายยาโพวิโดนไอโอดีนไว้ บาดแผลจึงดูน่าเวทนาจนแทบไม่อยากมอง

ในห้องไกล่เกลี่ยมีเสียงถอนหายใจและเสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังขึ้นระงม