บทที่ 470การสารภาพ

พอถึงตรงนี้ เฝิงฉีก็ร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวด “เขาบอกว่าเขาพลั้งมือฆ่าคน อยากให้ผมช่วยจัดการ ผมรู้ว่าไม่ควรช่วย และยิ่งไม่ควรกลับมา… แต่เขาเป็นญาติคนเดียวของผม ผมจะทำยังไงได้ล่ะครับคุณตำรวจ แล้วตอนนี้เขาเป็นยังไงบ้าง”

ถานอี้มีสีหน้าเรียบสนิท “เรื่องของเขาเดี๋ยวค่อยว่ากัน คุณสารภาพเรื่องของคุณมาก่อน” เขาปรายตามองหวงเจิ้นอี้ เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่คิดจะพูดอะไรจึงถามต่อ “ใครเป็นคนเสนอให้หั่นศพ”

เฝิงฉีตอบ “เฝิงหวนครับ เขาบอกว่าถ้าแยกชิ้นส่วนศพจะเอาไปทิ้งได้ง่ายกว่า”