บทที่ 475จ้องมองจากมุมมืด

ถานอี้หันไปหาเซี่ยชิ่ง “เสี่ยวเซี่ย เธอมีความเห็นว่าอย่างไรบ้าง”

เซี่ยชิ่งครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ฉันกำลังคิดว่า หากมีใครคอยจับตาดูฉันกับหัวหน้าถานอยู่จริง คนคนนั้นก็น่าจะพักอยู่ในหมู่บ้านเดียวกันนี่แหละค่ะ แถมยังต้องเป็นคนที่ใช้เวลาเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างนานมากเป็นพิเศษด้วย”

“พวกคนแก่เหรอ” หลีเข่อนึกถึงคุณปู่เจียงกับคนอื่นๆ ขึ้นมาได้ “พวกท่านน่ะถ้าไม่ตกปลาก็เดินเล่น ไม่ก็เกาะขอบหน้าต่างดูเรื่องสนุก บ้านไหนมีเรื่องอะไรพวกท่านรู้หมด หูตากว้างไกลยังกับสับปะรดนั่นแหละ”