บทที่ 510การเผชิญหน้า

ชายคนที่คิดจะแทงซ้ำใส่คุณปู่ฟ่านชะงักมือไปเล็กน้อย เงาดำขนาดเท่าศีรษะคนก็พุ่งวาบเข้าใส่เขาทันที

ชายคนนั้นเอี้ยวตัวหลบสิ่งของชิ้นนั้นได้

อาศัยจังหวะนี้ เซี่ยชิงถีบขากระโดดทะลุกรอบหน้าต่างออกไป… ตอนที่ตัวเธอร่วงลงมา สองมือกดทับลงบนเศษกระจกแตกใต้หน้าต่างพอดี ความเจ็บปวดเสียดแทงแล่นพล่านจนถึงกระดูก แต่เธอไม่มีเวลาสนใจเรื่องนั้นแล้ว ตะโกนลั่นขึ้นมา “ไฉเสวียนหมอบอยู่ใต้หน้าต่าง ยิงเลย ยิงเลย!”