บทที่ 525ช่วยเช็ดหน้า

เจียงหานจือเอ่ยขึ้น “ผมไม่ได้ไปเยี่ยมปู่ตั้งนานแล้ว จะกลับไปจุ้ยหลงวาน น่าหว่านไปกับผมด้วย”

เซี่ยชิงกับถานอี้เดินออกไปส่งทั้งคู่ ขากลับบนทางเดินจึงเหลือเพียงพวกเขาสองคน

ดวงจันทร์ถูกเมฆบางๆ บดบัง เสาไฟแต่ละต้นสาดแสงสีเหลืองอ่อนลงมาอย่างเต็มที่