บทที่ 101 ขอแนะนำให้รู้จัก นี่พ่อฉันเอง

ฉินฮั่นชิวตกใจกับคำว่า “พ่อ” ที่ฉินหร่านเรียกออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ

แผ่นหลังของเขาแข็งทื่อทันที

เขายืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่กล้าหันกลับมา เหงื่อไหลจากหน้าผาก ปะปนกับฝุ่นผงละเอียด “หร่านหร่าน รีบไปเถอะ ไว้พ่อค่อยมาหาใหม่”