บทที่ 179 ทำไมถึงคิดว่าเธอเป็นแค่คนธรรมดากันนะ (

ฉินหร่านจิบน้ำไปคำหนึ่ง พอได้ยินประโยคนี้ คนที่ทั้งชีวิตใช้คำว่าอหังการนำทางและไม่เคยรู้จักคำว่าตกตะลึงอย่างเธอกลับถึงกับเหวอไปชั่วขณะ

เดิมทีเธอนึกว่าเฉิงจวิ้นพาเธอมาคุยเรื่องกู้ซีฉือ หรือไม่ก็เรื่องยายของเธอเสียอีก…

ใครจะไปคิดว่า เขาไม่ถามอะไรสักคำ แต่เปิดฉากต้อนเธอจนมุมเรื่องที่เธอคอยช่วยกู้ซีฉืออำพรางร่องรอยเฉยเลย!