บทที่ 217 พ่อครัวคนหนึ่ง

พอได้ยินเสียง ฉินหร่านก็กำมือถือในมือไว้

เธอเงยหน้าขึ้นมองหัวหน้าทหารรับจ้างแวบหนึ่ง

มันเป็นแค่การปรายตามองธรรมดามากๆ หัวหน้าสาขาโจวรู้สึกว่าคงไม่มีสายตาของใครจะดูธรรมดาไปกว่าคุณหนูฉินคนนี้อีกแล้ว