บทที่ 281 เฉิงเวินหรูแทบเก็บอาการไม่อยู่ ในลิ้นชักของเธอมีหญ้าลืมทุกข์อยู่กองโต (

เล่นเกมจบไปตาหนึ่ง ฉินหร่านก็เงยหน้าขึ้นมา สายตาสะดุดเข้ากับขวดแก้วขนาดเล็กบนจอใหญ่ทันที

เธอชะงักไปเล็กน้อย

เสียงของผู้ดำเนินรายการประมูลดังก้องไปทั่วห้องจัดประมูลผ่านไมโครโฟน