บทที่ 321 กินข้าว, สโมสรนักศึกษาจิงต้า (สอง)

"กินมื้อเที่ยงหรือยัง" พอเห็นคนเดินมา เฉิงจวิ้นก็ลดมือถือลงเล็กน้อย เลิกคิ้วก้มตาลงนิดๆ น้ำเสียงนุ่มนวลสุภาพ

ปลายสาย ลู่จ้าวอิ่งถึงกับสะดุ้งตกใจ

ปกติท่านจวิ้นคุยกับเขาไม่เอื่อยเฉื่อยก็เย็นชาไร้เยื่อใย ทำไมจู่ ๆ ถึงได้พูดจาเพราะพริ้งขนาดนี้เนี่ย