บทที่ 424 หนึ่งหินกวนคลื่นพันระลอก (สอง)

ประตูห้องพักไม่ใช่ประตูกันขโมย บอสหวังเองก็กำลังร้อนใจจนงัดแรงออกมาถึงสามร้อยเปอร์เซ็นต์ ถีบทีเดียวประตูก็เปิดผาง

เหยียนซีทุ่มเทจิตใจทั้งหมดให้กับดนตรี พอมีแรงบันดาลใจเข้ามาเขาก็แทบจะไม่ยอมนอน จะหยุดพักก็ต่อเมื่อเขียนเนื้อร้องและทำนองที่ตัวเองต้องการเสร็จแล้วเท่านั้น

ด้วยเหตุนี้ ทีมงานรอบตัวเหยียนซีจึงรู้ถึงนิสัยข้อนี้ดี พอเขาแต่งเพลงเสร็จ ทุกคนก็จะรอให้เขาพักผ่อนจนเต็มอิ่มแล้วค่อยเดินออกมาจากห้องพัก โดยเฉพาะบอสหวังที่ดูแลเอาใจใส่เหยียนซียิ่งกว่าไข่ในหิน ประคบประหงมราวกับลูกในไส้