บทที่ 434 ท่านจวิ้น: อ่อยแล้วหนีคือนิสัยผู้หญิงเจ้าชู้ (สามตอนจบ)

ในหัวของเฉิงจวิ้นยังคงครุ่นคิดถึงเรื่องอื่นอยู่

ทว่าน่าแปลกที่ประโยคนี้ของฉินหร่านกลับดังเข้ามาในหัวของเขาอย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง

ฝีเท้าที่ก้าวอย่างเอื่อยเฉื่อยชะงักลง เขาอยู่ห่างจากฉินหร่านราวสามสี่ขั้นบันได ชายหนุ่มที่สุขุมอยู่เป็นนิตย์ในเวลานี้ก็ถึงกับหลุดโฟกัสไปบ้าง เขาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงสูงขึ้นนิดๆ "หืม?"