บทที่ 568 นั่นคือลูกสาวบุญธรรมของฉัน

เสียงนั้นดังขึ้นอย่างกะทันหันเกินไป

ทุกคนต่างหันไปมองทางประตูใหญ่พร้อมกัน

คนหลายคนค่อย ๆ เดินเข้ามาจากหน้าประตู ตรงกลางเป็นชายสวมเสื้อคลุมตัวนอกสีเทา อายุราวๆ หกสิบปี ผมเกรียนทรงหัวเกรียนเริ่มแซมสีขาว ดวงตาคู่นั้นทอประกายเย็นเยียบเฉียบคม