บทที่ 592 ช่างบังเอิญจริง นายใหญ่ก็ต้องออกไปพบคนคนหนึ่งเหมือนกัน (สอง)

เฉิงจวิ้นก้มหน้ามองอย่างไม่ใส่ใจ ก็เห็นข้อความที่ปรากฏอยู่บนนั้น

ข้อความทางการจาก 129 มีเพียงไม่กี่ประโยค บอกว่าหมาป่าเดียวดายตกลงที่จะพบกัน โดยนัดพบกันตามลำพังที่คลับลับแห่งหนึ่ง

ตอนที่เฉิงจวิ้นเห็นข้อความนี้ เขารู้สึกประหลาดใจอยู่บ้างจริง ๆ