บทที่ 599 บทสรุป (กลาง)

บทนี้บอกเล่าเหตุการณ์สำคัญสองช่วงด้วยกัน:

ช่วงแรกเกิดขึ้นที่สถาบันวิจัยการแพทย์ พ่อของหลินซือหรันรีบเก็บข้าวของเพื่อย้ายไปอยู่ฝั่งฉินหร่าน ขณะเดียวกันฝ่ายบริหารและเฉิงเหราฮั่นเริ่มตระหนกเมื่อตระหนักว่าข้อมูลวัคซีนตัวใหม่อยู่ในมือทีมของกู้ซีฉือและเฉิงจวิ้น เมื่อมีคนติดต่อไปยังเครือข่ายขององค์กรการแพทย์สากล ความจริงจึงเปิดเผยว่าทางองค์กรไม่ได้ร่วมมือกับตระกูลเฉิงเลย แต่เข้ามาช่วยเพราะเฉิงจวิ้นคือว่าที่ผู้สืบทอดตัวจริงขององค์กรการแพทย์ เมื่อไม่มีเฉิงจวิ้น ทางนั้นจึงตัดขาดความช่วยเหลือทันที ส่งผลให้เฉิงเหราฮั่นตกที่นั่งลำบากจากทั้งแรงกดดันของสื่อและตระกูลใหญ่ในเมืองหลวง แม้จะพยายามขอร้องเฉิงเวินหรูให้ช่วย แต่เธอก็ปฏิเสธและเตือนสติว่าเขาทำตัวเองจากการไปแตะต้องฉินหร่าน ทำให้เฉิงเหราฮั่นจำใจต้องหาทางไปขอขมาทั้งสองคน

ช่วงต่อมาตัดกลับมาที่คฤหาสน์นอกเมือง เมื่อกลุ่มของเฉิงจวิ้นเดินทางมาถึงและพบว่าคนรับใช้ถูกควบคุมตัวไว้โดยมีหยางซูเยี่ยน ผู้นำพันธมิตรใต้ดินยืนรออยู่ ท่ามกลางบรรยากาศตึงเครียดของลูกน้องและกู้ซีฉือที่กังวลกับสถานการณ์ หยางซูเยี่ยนพยายามเกลี้ยกล่อมให้ฉินหร่านกลับไป โดยยื่นข้อเสนอผลประโยชน์และยาต้านไวรัสแลกกับการส่งตัวเธอ ทว่าเฉิงจวิ้นปฏิเสธอย่างสิ้นเชิง แม้ในใจจะแบกรับความกดดันและหวาดกลัวเรื่องอาการป่วยของฉินหร่านอย่างหนัก แต่เมื่อฉินหร่านแสดงท่าทีไม่สะทกสะท้าน ทั้งคู่ก็ยังคงวางตัวสบายๆ ต่อหน้าฝ่ายตรงข้าม ก่อนที่ฉินหร่านจะขอตัวขึ้นไปพักผ่อนโดยไม่ใส่ใจการคุกคามของหยางซูเยี่ยนเลยแม้แต่น้อย