บทที่ 717 จันทร์กระจ่างกลางใจ

พานหมิงเยว่ยืนอยู่ที่เดิม ถอนหายใจออกมา รอจนควันและเขม่าจางลงถึงได้ก้าวไปข้างหน้าสองก้าว

เธอเอ่ยทักโหลวเยว่กับซ่งลวี่ถิง

ซ่งลวี่ถิงถือปากกากับกระดาษไว้ในมือ กำลังจดบันทึกผลการทดลอง เมื่อวานตอนแรกเขาตกใจกับการทดลองของโหลวเยว่อยู่เหมือนกัน แต่วันนี้เริ่มชินขึ้นมาบ้างแล้ว