บทที่ 723 หมิงเยว่ในดวงใจ

พอเจียงอี้ฝานพูดจบ ก็หันไปสบตากับรูมเมตอีกสองคน ต่างฝ่ายต่างจ้องหน้ากันพลางเริ่มขบคิดถึงสัจธรรมชีวิต

ปลายสายโทรศัพท์ พานหมิงเยว่ลุกขึ้นทันทีแล้วเดินตรงไปทางประตู "เธอส่งมือถือให้ยามที ฉันใกล้ถึงแล้ว"

ได้ยินพานหมิงเยว่พูดแบบนั้น เจียงอี้ฝานก็เพ่งมองพลทหารยามที่ยืนตัวตรงเป็นต้นสนตรงหน้าตาปริบๆ พานหมิงเยว่เรียกคนคนนี้ว่า 'ยาม' เนี่ยนะ