บทที่ 74 นายชอบเธอขนาดนั้นเลยเหรอ

“แล้วเธอเคยคิดบ้างไหมว่า ถ้าพี่สาวเธอจำไม่ได้ สิ่งที่เธอต้องเผชิญคืออะไร” เฉียวเซิงชะงักไปนิดหนึ่ง เขาเก็บแฟลชไดรฟ์ ยืนพิงขอบโต๊ะแล้วยิ้ม “อีกอย่าง ดูเหมือนเธอจะมีอคติกับพี่สาวตัวเองเหลือเกินนะ เธอไม่ใช่คนประเภทที่จะไปเที่ยวตัดพ้อขอความช่วยเหลือจากใครหรอก”

“นายรู้ได้ยังไงว่าเธอไม่ใช่คนแบบนั้น” ฉินอวี่ปรายตามองเฉียวเซิง ยิ้มกึ่งไม่ยิ้ม “ฉันเห็นเธอทำแบบนี้มาบ่อยแล้วล่ะ เงียบไม่พูดไม่จา ทำตัวเหมือนตัวเองเป็นฝ่ายถูกกระทำอย่างน่าสงสาร นายดูสิ ตอนนี้คนในห้องพวกนายต่างก็พากันเห็นใจสิ่งที่เธอเจอไม่ใช่เหรอ พอถึงเวลานี้นายค่อยปล่อยคลิปของอู๋เหยียนออกไป อู๋เหยียนมิต้องโดนทุกคนในห้องแบนเอาเหรอ เรื่องเหลี่ยมจัดน่ะ ไม่มีใครเทียบเธอได้หรอก”

เฉียวเซิงคลุกคลีกับฉินหร่านมานานขนาดนี้ ย่อมพอจะรู้นิสัยอยู่บ้าง