บทที่ 78 ภาพถ่ายในเว็บบอร์ด

“เขาไม่รู้เหรอ…” ผอ.สวีมองสายตาที่พวกหลู่จ้าวอิ่งทอดมองมา ทันใดนั้นก็เพิ่งได้สติ ชะงักไปครู่หนึ่ง “ไม่รู้สถานการณ์ตอนนี้ของเธอหรือไง?!”

“ไม่เป็นไร ไม่พิการหรอก” ฉินหร่านใช้มืออีกข้างเท้าคาง ปลายนิ้วแตะอยู่ที่ริมฝีปาก

ผอ.สวีเป็นคนสุขุมมาโดยตลอด วางตัวเป็นนักวิชาการผู้สง่างาม มีเหตุผลและสำรวมตน นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเฉิงจวิ้นได้ยินผอ.สวีสบถคำหยาบ