บทที่ 94 ไหนว่าผู้กองเฉียนเย็นชาดุจน้ำแข็ง

เฉิงมู่: "…"

เมื่อครู่เขายังตื่นเต้นอยู่เลย พยายามหลบเลี่ยงไม่พูดต่อหน้าฉินหร่านสารพัด ทว่าวินาทีนี้กลับเงียบกริบลงทันควัน

ลู่จ้าวอิ่งไม่สนใจเฉิงมู่อีกต่อไปแล้ว เขาเดินตรงไปที่โต๊ะของฉินหร่าน เอาสองมือยันโต๊ะเธอไว้ ไม่พูดไม่จา ได้แต่จ้องมองเธอเขม็ง ราวกับเพิ่งเคยรู้จักเธอเป็นครั้งแรก